mrt 01

(voor P)

eenzaam, schijnbaar niet alleen

omringd, gezien, toch onzichtbaar

ondraaglijk, maar onopgemerkt

een façade van schone schijn

                        -0-

  Lees verder »

jan 13

De staatssecretaris van onderwijs Dekker is een heel onnozele hals. Dat was al wat langer evident, maar nu komt hij met het onzalige idee om als experiment twaalf Nederlandse basisscholen tweetalig te maken. Met ingang van het volgende schooljaar worden Engels en Nederlands als voertaal en instructietaal ingevoerd. Vanaf de kleuters tot en met groep acht.

Lees verder »

dec 12

Na ruim vier decennia moest hij zijn biezen pakken. Hij was er klaar mee. Hoeveel kinderen had hij voor zijn neus gehad? Hoe vaak had hij de schone regelgeving van de werkwoordspelling uit de doeken gedaan?  Hoeveel staartdelingen kalkte hij met wit krijt op het ouderwetse, zwarte schoolbord. Hij kwam altijd ‘s middags thuis gehuld in een witte nevel van verpulverd krijt.

Lees verder »

dec 06

Ghandi, King, Mandela

bestaat er een God?

dan was hij een van hen

  Lees verder »

nov 20

Stel je voor, dat jouw kind een juf heeft die haar diploma van een Pedagogische Academie voor het Basisonderwijs moeizaam heeft behaald. Behaald is wat te veel gezegd. Ze heeft haar diploma daar gehaald. Juf spelt niet zo goed, rekent gebrekkig en heeft heel weinig parate kennis meer in huis. Haar instapmodules voor rekenen en taal zijn haar kwijtgescholden. Immers, ze doet het zo leuk met kinderen. Jouw kind merkt er niets van dat de juf om de zin de stoplap ‘zeg maar’ eraan vastplakt, dat bij haar “hun” best het onderwerp van een zin kan zijn en dat ze laatst vroeg: ‘Wie wil er later ook juf worden, net als mij?’ Jouw kind kan best gelukkig worden zonder al te veel kennis en vaardigheden, als het maar wel goed leert googelen.

  Lees verder »

nov 04

Lou Reed schreef de in mijn ogen ultieme song om het verscheiden van Hyves te vieren. Toen ooit de Telegraaf Hyves kocht, was dat reeds een veeg teken. Het is sindsdien louter en alleen bergafwaarts gegaan. Ik verliet Hyves reeds vier jaar geleden. Het was toen al verworden tot een verzamelplaats van basisschoolkinderen en huisvrouwen. De bloggers die er nog waren, waren lezeressen van de Libelle en de Margriet, die een grootse schrijfcarrière in het verschiet hadden. Zo dachten zij zelf, althans.

Lees verder »

okt 28

Vorige week werd mijn vader tachtig. Hij wist het zelf niet. Van de laatste acht jaren van zijn leven weet ik niet, wat hij al dan niet besefte. Ik hoop  van harte, dat zijn weten niet het equivalent was van zich realiseren.  Dat wens ik niemand  toe.

Lees verder »

sep 24

Sinds vorige week ben ik naarstig op zoek. Vandaar dit schrijven. De jongste troonrede  deed mij het licht zien. Ik schrok abrupt op uit mijn zorgeloze bestaan. Mijn werkzame leven had ik vijf jaar geleden, na dertig fulltime onderwijsjaren, op eigen gezag al wat ingeperkt. Een soort  private prepensioen. Dat bevalt al vijf jaar prima, hoewel ik soms nog best hard en veel moet werken. Ik besefte, dankzij de impliciete, dreigende bewoordingen van onze regering, dat ik fout bezig ben. Onze verzorgingsstaat  is definitief voorbij. We zijn beland in een participatiemaatschappij.

Lees verder »

sep 22

Het overviel me. Uit het niets was daar een gevoel van weleer. Die koude uit mijn prille kinderjaren. De karige welvaart uit de jaren zestig. De geur van verbrande kranten, houten aanmaaklatjes, gevolgd door de zo karakteristieke lucht van gloeiend antraciet. De rook die vanuit de kolenkachel door de afvoerpijp naar de schoorsteen diende te gaan, maar die toch altijd in bescheiden vleugjes tot in de huiskamer doordrong. Het duurde doorgaans een geruime tijd, voordat de warmte van de kolenhaard de rest van de flatwoning eindelijk wat had verwarmd.

Lees verder »

sep 15

Ik heb uw raad opgevolgd. Ik kocht eergisteren een splinternieuwe auto. Het geld moet rollen, zo is immers uw credo om de economische crisis te overwinnen. Van de nieuwprijs van mijn toekomstige vervoermiddel gaat een slordige dertig procent naar uw overheid. Het zij u gegund. Zou u echter van mijn aandeel vooral de zorg, de ouderen en het onderwijs willen bedruipen? Liever niet aan die JSF spenderen. En ook niet aan kekke Italiaanse treinstellen. Weggegooid geld. Ik dank u voor het feit, dat u mij op het idee bracht op om toch eens wat spaargeld te gaan besteden.

Lees verder »