nov 21

Vandaag is het tien jaar geleden dat mijn moeder overleed. Zomaar, uit het niets. Een hersenbloeding en binnen een etmaal was zij weg. Geen famous last words, geen afscheid, geen lijdensweg. Precies zoals ze dat voor ogen had. Ze had niet anders gewild. Immers, voor haar geen afhankelijkheid, ouderdom met gebreken, verpleeginrichtingen of andere zorg. Nee hoor, haar altijd uitgesproken wens kwam geheel en al in vervulling. Jammer dat ze nog niet zo ver in de zestig was. Statistisch veel te jong. Nog spijtiger voor ons. Lees verder »