sep 27

Ook zo gechoqueerd? We moeten bezuinigen, inleveren, de broekriem aanhalen, ons schikken naar de economische recessie en voorbereid zijn op werkeloosheid. Deze sombere onheilstijdingen zijn gisteren droefgeestig door ons staatshoofd, of wellicht een kloon met dezelfde haarlak, over ons heen uitgestort. Vervolgens rookt zij een peuk, drinkt een glas, doet een plas en blijft voor haar alles zoals het was. Het koningshuis wordt begroot op een jaarlijks onkostenpost van een slordige veertig miljoen. Ach, representatiekosten zeggen wij bedrijfseconomen.

Daarna barst echter het tumult los in politiek Den Haag. De lijsttrekkers van de oppositie  trekken fel van leer met de messen geslepen. Zij komen allen met andere prioriteiten, welke vanzelfsprekend in hun subjectieve perceptie zeker van de allerhoogste importantie zijn. Wilders wil bezuinigen op die duivelse allochtonen, Pechtold is het redelijk alternatief, die van alles een beetje wil. Bovenaan het lijstje van Rutte vinden we de denivellering, die arme rijke burgers immers. Bij Kant staat de hypotheekaftrek bovenaan en Halsema herverdeelt de inkomens en behoedt en passant het milieu. Thieme tenslotte heeft meer mededogen met zielige beestjes dan met de economisch zwakkeren in de maatschappij.

Lijstjes. Tijdens Pauw en Witteman onlangs dwaalden mijn gedachten terug naar mijn tijd op de middelbare school. Ergens in de duistere jaren zeventig liep ik met veel te lange haren, de naweeën van de flower-power tentoon te spreiden. Gebleekte spijkerbroek met borduursels, kralenkettinkjes om, een Afghaanse jas riekend naar patchouli. Schijnbare hippies, maar in feite gewoon pubers. In de derde klas behoorde ik bij in een groep jongens, die ieder elke week een top tien creëerde met zijn actuele tien favoriete meisjes van onze scholengemeenschap. Dat waren pas interessante lijstjes.

Deze werden vrijdags bij mij ingeleverd, opdat ik er in het weekeinde een top veertig van maakte volgens een volstrekt eerlijke normering. Ik was maandag een gevierd mens in de klas. Het zat er al vroeg in, mijn statistische en economische voorliefdes en de belangstelling voor het vrouwelijke geslacht. Of ik tevens de bedenker was van dit vrouwvriendelijke hitlijstconcept was, weet ik echt niet meer. Het zou mij niet verbazen. Mijn favoriet Marjolein uit die jaren stond vaak hoog genoteerd in het totaaloverzicht. Dat gaf, herinner ik me, een ambivalent gevoel. Trots enerzijds; afgunst anderzijds. Het was immers mijn Marjolein. Een jaar later belandde ze overigens in de gulzige handen van een zesdeklasser en was ik een kansloze loser. Meisjeslijstjes. Zou dit fenomeen nog Videoslots zijn vaak geanimeerde digitale gokkasten waar bonus symbolen, mini spellen en scatters de scepter zwaaien. bestaan?

 De kakelende politici die elkaar over de rug van de gewone, modaal verdienende burger de loef af willen steken door op de eigen, ideologisch verantwoorde wijze te bezuinigen, nopen mij er toe om maar weer eens een ouderwets hitlijstje op te stellen. Ik kom echter niet verder dan een drietal. Zo interessant vind ik de verbale schermutselingen over de bonuscarrousel, een solidariteitsheffing. De Balkenendenorm en de crisis- en herstelwet, dat ik mijn eigen “Ranking the stars” heb verzonnen.

Helaas Agnes Kant, verder dan plaats drie reik je niet. Je hebt het niet. Sexappeal. Het zal nooit wat worden tussen ons. Op plek twee Marianne Thieme. Geen vervelend vergezicht, maar die voorliefde voor diertjes maalt maar door mijn onderbuik. Laatst werd ik geïnterviewd voor een schoolkrant. Men vroeg mij naar mijn favoriete dier, Ossenhaas, was mijn antwoord. Het zal Marianne erg verdrieten. Met stip op nummer één: Femke Halsema. Zij heeft het helemaal. Tikje bitchy, vilein,de looks, en ach, een beetje kort lontje. Ik mag dat wel. Mijn conclusie van de commotie op en na Prinsjesdag is een heldere. Ik kijk in de media reikhalzend uit naar Femke. Ik heb een vriendenverzoek gedaan op Hyves. Met een heel persoonlijke tekst, die ik hier niet herhaal.

 Wellicht is het ten overvloede niet onjuist om te vermelden, dat dames als Rita Verdonk en Mariëtte Hamer niet bepaald mee hebben gedaan in mijn quotering voor deze persoonlijke top drie. Er zijn grenzen aan mijn Olympische gedachte, dat meedoen mooier is dan winnen. Zij deden dus niet echt mee. Economische recessie of niet, financiële crisis of niet, welvaartsval of niet? Femke sleept mij er doorheen.

Eén reactie op “Verliefd op Femke!”

  1. Juliette:

    Hahahaha, wat een bofkont die Femke! 😉
    maar die kloon met dezelfde haarlak, ja! zoiets kwam ook in mijn hoofd ergens voorbij….

Reageer hierop