jan 27

voor M

Als een verdwaalde sneeuwvlok
die landt op jouw wang,
zo zacht neerkomend,
haast niet voelbaar,
ben ik bang.

Als een tedere touché
die strijkt langs jouw wang.
louter liefkozend,
haast niet merkbaar,
ben ik bang.

Als een licht geraakte zoen,
getuite lippen missen schier jouw wang,
slechts beroerend,
haast een ijle ademtocht,
ben ik bang.

Als wimpers warmte waaien,
weldadig, wellustig op jouw wang,
met minimaal contact,
haast hogere erotiek,
ben ik bang.

Als veelbelovend voorspel,
initiërend op jouw wang,
van onvolprezen softheid
haast zeldzaam en subliem,
ben ik bang.

Als een onderschatte blijk
van voorhoofse liefde op jouw wang,
vergeten in vergetelheid,
haast een fossiele flirt,
ben ik bang.

Als uiting van mijn liefde, lief,
mijn vlinderkus op jouw wang,
subtiele sensitiviteit,
haast hoeft niet; er is tijd.
Ik ben niet langer bang.

2 reacties op “Vlinderkus”

  1. An:

    heerlijk om Vlinderkus te lezen! Kwetsbaar en herkenbaar!

  2. karin:

    Deze is zo lief!

Reageer hierop