feb 04

Mijn actieve krantenleven begon ooit met Trouw. Inmiddels heb ik het stadium bereikt dat ik van incidenteel lezer wederom een regelmatig lezer ben geworden. Beter gezegd: een voorlezer.

 

Mijn ouders waren ergens in de jaren vijftig getrouwd, hadden onder anderen mij verwekt en waren abonnee van Trouw. Toen ik ergens aan het eind van de jaren zestig het lezen goed machtig was en er door de meesters op de lagere school werd verkondigd, dat lezen goed was voor je algemene ontwikkeling, wierp ik zo nu en dan een blik in de krant.

 

Wat viel dat tegen. Mijn interesses waren als tiener popmuziek en voetbal. Beide items werden categorisch vermeden. Het wekelijkse Top 40-blaadje van Veronica vond ik vele malen boeiender. Voetbal was er wel. Het zaterdagamateurvoetbal werd breed uitgemeten. Ik echter online casino wilde het profvoetbalnieuws  lezen.

 

Eenmaal uithuizig, las ik De Kroon casino spelen onlinelen zijn dat. Trouw nog incidenteel, als ik eens een los exemplaar kocht of op visite bij mijn ouders was. De krant had zich progressief ontwikkeld, was niet rigide christelijk meer, tolereerde sport en cultuur en verdiende nog immer het predicaat kwaliteitskrant. 

 

Sinds enige jaren krijg ik weer mijn wekelijkse portie Trouw. Mijn vader lijdt aan afasie ten gevolge van een zware hersenbloeding. Hij is het lezen onmachtig, bladert nochtans verwoed door de krant en is dus nog altijd abonnee van de krant. Ik schat ruim een halve eeuw.

 

Ik lees doorgaans iedere zondag Trouw. Mijn ontrouwe periode is voorbij. Ik lees weliswaar hardop voor, maar de cirkel is wat mij betreft rond.

 

 

Nota: Geschreven voor exemplaar 22.000 van dagblad Trouw, dat 22 januari jongstleden verscheen.

Reageer hierop