jan 30

Het was op zo’n dag, dat het eigenlijk niet hoorde, een begrafenis. Terwijl Tom deze gedachte koesterde, sloeg hij de mensen om zich heen gade. Het zag zwart van de mensen. Opvallend veel mannen ook. Blijkbaar was zwart echter niet de voorgeschreven dracht, want vooral de vrouwen waren soms kleurrijk. ‘Vandaag is rood’, klonk het Tom onwillekeurig door de geest. Het was zonnig, al warm voor begin april. Zo slecht was dat gat in de ozonlaag toch ook weer niet. De vogels waren goed te horen in de bomen, die volop de stemmige begraafplaats omringden. Zeker nu het even stil was. Volstrekte stilte. Uniek, zo midden in de Randstad op deze droevige plek in een door Den Haag geannexeerde chique buurgemeente. Heerlijk voorjaarsweer, uitgelezen voor een terrasje, dacht Tom, even afgeleid van de ceremonie. Vrouwen spotten. Opwaaiende zomerjurken. Foei Tom. Houd je aandacht erbij. Sonja werd slechts achtenveertig. Te triest voor woorden.

Lees verder »