sep 24

Sinds vorige week ben ik naarstig op zoek. Vandaar dit schrijven. De jongste troonrede  deed mij het licht zien. Ik schrok abrupt op uit mijn zorgeloze bestaan. Mijn werkzame leven had ik vijf jaar geleden, na dertig fulltime onderwijsjaren, op eigen gezag al wat ingeperkt. Een soort  private prepensioen. Dat bevalt al vijf jaar prima, hoewel ik soms nog best hard en veel moet werken. Ik besefte, dankzij de impliciete, dreigende bewoordingen van onze regering, dat ik fout bezig ben. Onze verzorgingsstaat  is definitief voorbij. We zijn beland in een participatiemaatschappij.

Lees verder »

sep 22

Het overviel me. Uit het niets was daar een gevoel van weleer. Die koude uit mijn prille kinderjaren. De karige welvaart uit de jaren zestig. De geur van verbrande kranten, houten aanmaaklatjes, gevolgd door de zo karakteristieke lucht van gloeiend antraciet. De rook die vanuit de kolenkachel door de afvoerpijp naar de schoorsteen diende te gaan, maar die toch altijd in bescheiden vleugjes tot in de huiskamer doordrong. Het duurde doorgaans een geruime tijd, voordat de warmte van de kolenhaard de rest van de flatwoning eindelijk wat had verwarmd.

Lees verder »

sep 15

Ik heb uw raad opgevolgd. Ik kocht eergisteren een splinternieuwe auto. Het geld moet rollen, zo is immers uw credo om de economische crisis te overwinnen. Van de nieuwprijs van mijn toekomstige vervoermiddel gaat een slordige dertig procent naar uw overheid. Het zij u gegund. Zou u echter van mijn aandeel vooral de zorg, de ouderen en het onderwijs willen bedruipen? Liever niet aan die JSF spenderen. En ook niet aan kekke Italiaanse treinstellen. Weggegooid geld. Ik dank u voor het feit, dat u mij op het idee bracht op om toch eens wat spaargeld te gaan besteden.

Lees verder »

sep 11

Dit merkwaardige  neologisme stak dit jaar de kop op. Modern politieke jargon. Daar waar de politiek heden ten dage weinig soelaas biedt aan reële oplossingen voor  economische problematiek, komt het  wel met verbale spitsvondigheden. Veelal schijnoplossingen of wollige, verbloemende taal ter maskering van een droef onvermogen.

Lees verder »

sep 04

Sinds december 2010 schreef ik hier, noch op Hyves, Facebook of elders iets substantieels. Benevens mijn maandelijkse column voor korfbalvereniging Weidevogels schreef ik nauwelijks, terwijl ik de jaren ervoor de sociale media teisterde met mijn schrijfsels. Het enige dat ik recentelijk schreef waren boodschappenlijstjes, schoolrapporten en geeltjes aan M en mezelf.

Lees verder »