nov 04

Lou Reed schreef de in mijn ogen ultieme song om het verscheiden van Hyves te vieren. Toen ooit de Telegraaf Hyves kocht, was dat reeds een veeg teken. Het is sindsdien louter en alleen bergafwaarts gegaan. Ik verliet Hyves reeds vier jaar geleden. Het was toen al verworden tot een verzamelplaats van basisschoolkinderen en huisvrouwen. De bloggers die er nog waren, waren lezeressen van de Libelle en de Margriet, die een grootse schrijfcarrière in het verschiet hadden. Zo dachten zij zelf, althans.

Ik vertrok naar Facebook en Twitter en schreef voortaan, zij het met mate, op mijn eigen website. De consequentie daarvan is, dat ik ook maar met mate word gelezen. Het zij zo. Ook mijn schrijfcarrière zal geen grote vlucht nemen. Inmiddels ben ik ook al van Twitter vertrokken en heb ik Facebook gedecimeerd tot louter oud-leerlingen, collegae, familie, vrienden uit het echte leven en anderszins kennissen. Er zijn een paar honderd koppen uit de Hyves-tijd gesneuveld.  

Wanneer legt Facebook het loodje? Ook dat zal louter een kwestie van tijd zijn.Hoe groot en wereldwijd dit sociale medium ook moge zijn, er zal vanzelf weer iets nieuws ontwikkeld worden, dat nieuwere, betere, snellere en innovatievere toepassingen bezit. Niets is voor eeuwig in het hedendaagse,  gedigitaliseerde tijdsgewricht.  Zolang Facebook nog overleeft, zal ik wellicht er een marginaal bestaan op blijven houden.

Ooit postte ik op Hyves het stuk ‘De clichévrouwtjes’. Ik wist niet wat ik meemaakte. Mijn site ging even op “niet oké”, maar dat duurde niet lang. Duizenden hits, honderden reacties. Niet iedereen was blij met mij en mijn blog. Een understatement. Dat zijn, achteraf bezien,  toch wel de beste stukken. Immers, mijn absolute naamsbekendheid was dankzij deze bijdrage in een klap enorm gegroeid. Ook al was dat ten dele ingegeven door misnoegen. Marketingtechnisch maakt dat niets uit.

Lou Reed is ook niet meer. In de tijd dat hij deel uitmaakte van de obscure Velvet Underground kon ik hem best waarderen. De laatste decennia voegde hij weinig meer toe. “Hey babe, take a walk on the wild side.” Met dit tot cliché geworden citaatje songtekst zou ik ieder, die nu tegen beter weten in nog altijd op Hyves bivakkeert, willen aanmoedigen om op zoek te gaan naar wildere oorden.

© Simon Trommel

4 reacties op “Exit Hyves: Perfect day”

  1. Liekje Stam:

    Simon ik ben het volkomen met je eens. Ik schreef het vorige week ook al in mijn huis tuin en keukentaal.
    Het begin is gemaakt en nu is het weer wachten tot Facebook massaal de rug wordt toe gekeerd.
    Vraag me wel eens af of we sowieso blij moeten zijn met het social media gebeuren. Ik blijf de digitale wereld nu eenmaal als een schijnwereld zien. Ja het klopt dat het ook wel eens prettig kan zijn en of handig, maar aan de oppervlakte is niets wat het op het 1e oog lijkt te zijn.

  2. krista wilschut:

    Het is inderdaad goed nieuws dat hyves is verdwenen. Facebook zal ook weer gaan verdwijnen dat geloof ik wel. Het is voor ons handig om contact te houden met vrienden en bekende in t westen. Maar als je stiekum nadenkt wie je echt zou missen. Tja. maar het heeft ook iets goeds gebracht. Meester trommel! Zeker23 jaar terug. Ik blijf meelezen. Gr krista

  3. Linda de Jong:

    Ach ja, er is niet alleen een wildgroei van bloggers, maar ook van: fotografen, zangers, koks, illustrators, websites en tijdschriften. Het is door alle netwerken gewoon veel makkelijker geworden om van je hobby een beroep te maken. En geef ze eens ongelijk…

  4. Sandra de Koning - vd Pol:

    Oeps! Mijn account is, weliswaar ingeslapen, maar nog wel actief.
    En het is dat iedereen ‘m smeerde want ik genoot enorm
    van het schrijven aldaar en van lezen, lezende lezers en het contact.
    En jou lees ik ook nog altijd graag Simon!

    Liefs!

Reageer hierop