nov 20

Stel je voor, dat jouw kind een juf heeft die haar diploma van een Pedagogische Academie voor het Basisonderwijs moeizaam heeft behaald. Behaald is wat te veel gezegd. Ze heeft haar diploma daar gehaald. Juf spelt niet zo goed, rekent gebrekkig en heeft heel weinig parate kennis meer in huis. Haar instapmodules voor rekenen en taal zijn haar kwijtgescholden. Immers, ze doet het zo leuk met kinderen. Jouw kind merkt er niets van dat de juf om de zin de stoplap ‘zeg maar’ eraan vastplakt, dat bij haar “hun” best het onderwerp van een zin kan zijn en dat ze laatst vroeg: ‘Wie wil er later ook juf worden, net als mij?’ Jouw kind kan best gelukkig worden zonder al te veel kennis en vaardigheden, als het maar wel goed leert googelen.

 

Stel je voor dat jouw fysiotherapeut, jouw verpleegkundige of jouw administrateur niet adequaat waren opgeleid aan een HBO-instelling. Dan piep je wel anders. Dan reageer je gepikeerd in de behandelkamer, in het ziekenhuis en bij onverhoopte fiscale aanslagen. In het onderwijs worden pas op de lange duur de effecten zichtbaar van slecht opgeleide leerkrachten: Juffen en meesters die dat predicaat onwaardig zijn. Docenten in het Voortgezet Onderwijs die het Nederlands niet beheersen, omdat het hun eigenlijke vak niet is. ‘Nee hoor,’ zegt een docent geschiedenis, ‘ik doceer de historie en geef toch geen Nederlands.’ Dat het wel zijn dagelijkse communicatiemiddel is, vergeet hij voor het gemak maar even.

Hij overdrijft weer eens, denken degenen die mij menen te kennen. Nee, ik belicht slechts het topje van de ijsberg, dat geleidelijk aan steeds meer zichtbaar wordt. De devaluatie binnen het onderwijs schrijdt nog immer onverminderd voort. De politiek is nu wel achter de ontnuchterende waarheid gekomen. Hoe echter grijp je in? Taal- en rekentoetsen in het Voortgezet Onderwijs zijn schijnmaatregelen. Mosterd na te weinig maaltijden. Hoeveel verloren generaties zijn er inmiddels? Kunnen deze schrijnende omissies ooit worden hersteld? Ik vrees van niet. We worden in Nederland met zijn allen steeds hoger opgeleid, melden abjecte semioverheidsinstellingen als het CITO  en de diverse Pedagogische Studiecentra. Nee, we worden in Nederland met zijn allen steeds meer bij de neus genomen. Het niveau van de diverse gremia van het Nederlands onderwijsbestel is allengs afgenomen. Een forse diploma-inflatie is een voldongen feit.

Stel je voor, dat jij denkt leuk te kunnen schrijven, iets te melden te hebben, de mensheid van jouw ideeën in kennis wilt stellen, zo creatief met woorden kunt knutselen of zomaar lezers wilt vermaken met jouw fictieve hersenspinsels. Je doet dat wat je denkt te kunnen en begint op het internet een blog, creëert een eigen website of start een verhalensite. Kortom, je brengt jouw schrijfsels op wat voor wijze dan ook in de publiciteit. Dat komt voor. In groten getale zijn er medemensen die dit vol enthousiasme doen. Stel je voor, dat velen dit doen met de huidige grammaticale  bagage van het vaderlandse onderwijsbestel. Dan ben je dus mooi in de aap gelogeerd. Dan wordt het moeilijk jouw verhaal foutloos en stijlvol over het voetlicht te brengen. Wie de spelregels niet beheerst,  moet een sport niet beoefenen. En dan is dit nog maar een minder kwalijk voortvloeisel van mijn vorenstaande pessimisme aangaande de stand van zaken in ons fraaie taalgebied.

Ik strijd onverdroten voort tegen windmolens en de bierkaai.

© Simon Trommel

Eén reactie op “Taal noch teken”

  1. Henk:

    Prachtig omschreven, Je weet, ook ik schrijf niet foutloos. Maar ik probeer wel mijn best te doen.

Reageer hierop