mrt 01

(voor P)

eenzaam, schijnbaar niet alleen

omringd, gezien, toch onzichtbaar

ondraaglijk, maar onopgemerkt

een façade van schone schijn

                        -0-

 hoe hard beleef je zo ‘t leven

vol veinzen, verdrietig vrezen

hoe sterk was steeds je streven

dit leven sterk te overleven

                       -0-

hoe lang duurde je dubio

hoe lang het droeve dilemma

keus voor je innerlijke rust

of  die eeuwigdurende must

                       -0-

deze strijd, een voortdurende

duurde eeuwig, veel te lang

verteerde je lust en leven

heeft  je levenslust verdreven

                      -0-

hoe zeer ’t leven doet lijden

ondanks machteloos strijden

zonder uitweg, zonder  lichtpunt

‘t verdriet, verbijstert, verdooft

                        -0-

ontredderd, ontzet en ontvallen

zijn zij die jou steeds zo na stonden

sprakeloos, geen woorden voor

berustend, want zij moeten door

                           -0-

hoop’lijk is de rust nu gevonden.

eind’lijk ’t woeden der wereld kwijt

rust zacht en is vrede je deel

van de last van ’t leven bevrijd

                        -0-

© Simon Trommel

 maart 2014

9 reacties op “Verlost”

  1. Sandra de Koning:

    Omringd, gezien en toch onzichtbaar.
    Het raakt me, jij kan het verwoorden
    als geen ander…sterkte!

  2. Danielle:

    Heel mooi.

  3. Dineke:

    Treurig, mooi, roept allerlei gevoelens op.
    De aanleiding voor deze blog zal niet leuk zijn, sterkte.

  4. jelou:

    Triest zo’n leven. En dan het gemis. Verlossing is dan een dankbaar woord.
    Subtiel neergezet Simon. X

  5. Vera:

    Prachtig, Simon! Xxx

  6. Debora:

    Intens, verdrietig maar o zo mooi verwoord. Sterkte Simon!

  7. Ellen:

    Sterkte Simon!

  8. Rogier:

    Mooie tekst, om stil van te worden.

  9. Babette:

    Vol gevoel naar P geschreven,
    laat dat een lichtpuntje zijn voor de nabestaande.

Reageer hierop