mrt 01

(voor P)

eenzaam, schijnbaar niet alleen

omringd, gezien, toch onzichtbaar

ondraaglijk, maar onopgemerkt

een façade van schone schijn

                        -0-

  Lees verder »

dec 12

Na ruim vier decennia moest hij zijn biezen pakken. Hij was er klaar mee. Hoeveel kinderen had hij voor zijn neus gehad? Hoe vaak had hij de schone regelgeving van de werkwoordspelling uit de doeken gedaan?  Hoeveel staartdelingen kalkte hij met wit krijt op het ouderwetse, zwarte schoolbord. Hij kwam altijd ‘s middags thuis gehuld in een witte nevel van verpulverd krijt.

Lees verder »

okt 28

Vorige week werd mijn vader tachtig. Hij wist het zelf niet. Van de laatste acht jaren van zijn leven weet ik niet, wat hij al dan niet besefte. Ik hoop  van harte, dat zijn weten niet het equivalent was van zich realiseren.  Dat wens ik niemand  toe.

Lees verder »

sep 22

Het overviel me. Uit het niets was daar een gevoel van weleer. Die koude uit mijn prille kinderjaren. De karige welvaart uit de jaren zestig. De geur van verbrande kranten, houten aanmaaklatjes, gevolgd door de zo karakteristieke lucht van gloeiend antraciet. De rook die vanuit de kolenkachel door de afvoerpijp naar de schoorsteen diende te gaan, maar die toch altijd in bescheiden vleugjes tot in de huiskamer doordrong. Het duurde doorgaans een geruime tijd, voordat de warmte van de kolenhaard de rest van de flatwoning eindelijk wat had verwarmd.

Lees verder »

dec 07

Er was eens een man die zichzelf uitvinder noemde. Bedenker van ideeën. Hogere gedachten, noemde hij deze. Men vond hem een mismaakte zonderling. Een loser, alom gemeden, maar hij merkte dat nochtans niet.

Lees verder »

okt 11

Het is maandagmorgen. I don’t like Mondays. Dank Boomtown Rats. Toen ik keurig nog in loondienst werkte niet en nu nog steeds niet. Ik dwing mezelf als vrij man toch enigszins bijtijds op te staan. Immers, voor je het weet, ontaardt je leven in te laat naar bed en te laat er ook weer uit. Mijn calvinistische inslag wenst mij daar ernstig voor te behoeden. Ledigheid is des duivels oorkussen.

Lees verder »

sep 09

Na vier jaar ontworstel ik me met grote moeite uit de grijpgrage klauwen van Hyves, een sociaal netwerk met asociale trekjes. Een vermeend vriendennetwerk, waar nochtans net zoveel roddel en achterklap, haat en liefde, verguizing en verachting en pesten en terroriseren voorkomen, als in het echte leven. Een ander onderschat gevolg is, dat men de wereld op Hyves als de echte gaat zien, terwijl men de familie, vrienden en collega’s van alledag vergeet en verwaarloost. Eveneens een asociale tendens.

Lees verder »

feb 04

Mijn actieve krantenleven begon ooit met Trouw. Inmiddels heb ik het stadium bereikt dat ik van incidenteel lezer wederom een regelmatig lezer ben geworden. Beter gezegd: een voorlezer. Lees verder »

nov 21

Vandaag is het tien jaar geleden dat mijn moeder overleed. Zomaar, uit het niets. Een hersenbloeding en binnen een etmaal was zij weg. Geen famous last words, geen afscheid, geen lijdensweg. Precies zoals ze dat voor ogen had. Ze had niet anders gewild. Immers, voor haar geen afhankelijkheid, ouderdom met gebreken, verpleeginrichtingen of andere zorg. Nee hoor, haar altijd uitgesproken wens kwam geheel en al in vervulling. Jammer dat ze nog niet zo ver in de zestig was. Statistisch veel te jong. Nog spijtiger voor ons. Lees verder »

dec 25

Spirit of autumn past

“We”re running out of time,
but the time is still behind us
tomorrow cuts the dawn that”s the law.
But the spirit of your past
will echo through your hallways
And the walls you leave behind
will breath your life
The spirit of autumn atoledo past.”

© Mostly Autumn casino spiele Lees verder »